Thursday, August 16, 2018

“He’s got the whole wide world in His hands”

Text Size

Liefde is sterker dan de dood - Handelingen 2:22-24 - Jan Fluit

Ik wil het met jullie hebben over Pasen, dus opstanding, want dat is de basis van ons geloof. Als je het principe van Pasen loslaat, dan laat je eigenlijk alles los en dan kom je helemaal klem te zitten. Letterlijk heeft Paulus daar eens van gezegd: "Als we dat niet geloven dan zijn we de beklagenswaardigste van alle mensen." (1 Cor 15:19). Want dan lopen we een leven lang achter een utopie aan, die niet waar blijkt te zijn. Dan is alles tevergeefs zegt hij. Wat is er meer frustrerend dan dingen te doen, die volstrekt overbodig zijn, een leven lang!

Maar gelukkig is de opstanding van Jezus wel waar!                                                        

Dus die Paasmorgen, wat een mooie morgen was dat. Maar het had er nog veel mooier uit kunnen zien, als de discipelen goed geluisterd hadden, naar wat Jezus gezegd had, dan hadden ze op Paasmorgen met elkaar op een bankje gezeten bij het graf, om de opstanding te beleven. Jezus had gezegd dat hij zou opstaan. Ze hebben van tevoren gezien, dat Hij sterker was dan de dood. Maar ze waren bezig met de dood, terwijl er één en al leven was. Er was één Heer, daarom hielden ze ook zo van Jezus. Jezus wàs leven. Hij sprak niet alleen over het leven, Jezus wàs leven in alles wat Hij zei en deed en hoe Hij de mens benaderde was Hij één en al leven. Dat leven was zijn kenmerk, dat raak je niet meer kwijt.

Dat vind ik zo mooi, dat principe, daar heb je niet alleen behoefte aan daar heb je ook recht op. Je hebt rècht op leven, en als dat naar de achtergrond geschoven is, of als dat een leuke belofte voor later is, geloof dat maar niet. Want later is veel te laat. 't Is een belofte voor heden. Ik merk door met Jezus om te gaan, dat je gezond leert denken over de dood.  

We lezen Handelingen 2:22

Daar zegt Petrus: “Mannen van Israël, hoort deze woorden: Jezus, de Nazoreeër, een man, u van Godswege aangewezen door krachten, wonderen en tekenen, die God door Hem in uw midden verricht heeft, zoals gij zelf weet, deze, naar de bepaalde raad en voorkennis van God uitgeleverd, hebt gij door de handen van wetteloze mensen aan het kruis genageld en gedood. God evenwel heeft Hem opgewekt, want Hij verbrak de weeën van de dood, naardien het niet mogelijk was, dat Hij door hem werd vastgehouden.”

Wat een boeiende toespraak van Petrus! Petrus, die nog maar kort daarvoor zo bang was, spreekt hier vrijuit en geeft hier principes weer, zo prachtig en zo mooi.

Hij verbrak de weeën van de dood, dat trof me. Als er weeën zijn, dan komt er iets te voorschijn. Onomkeerbaar komt iets tevoorschijn als er weeën zijn. Nou, wat hier onomkeerbaar tevoorschijn zou moeten komen was de dood, en Jezus verbreekt dat. Daar zou je kunnen van zeggen, dat is een absolute onmogelijkheid hè. Weeën kan je niet verbreken; maar Jezus kan het wel. De dood wil een claim op mensen leggen, als een vorst die op grond van negatieve feiten aangeeft dat je geen leven kan verwachten. En daar moet je maar vooral veel mee bezig zijn, dat is sterk. Weeën van de dood, als die hun kans krijgen dan sterft het leven van God in jou.

Dan komt hij weer in dingen die je zo graag goed wil doen, dan werkt daar de dood, de onkunde de onmogelijkheid. Dat heeft dan een geweldige stem, en dat wil zeggen: schei nou maar uit want dat wordt toch helemaal niks. De dood heeft ook de neiging om je op jezelf terug te werpen. En dan moet je gaan bekijken, kan ik het wel, lukt het wel, haal ik het wel, kom ik er wel doorheen. En op al die antwoorden geven allerlei mensen, en ik was er zelf één van, het antwoord: "nee dat kan ik niet." Het lukt me niet, het gaat niet, het gaat niet langer zo, ik kom er niet doorheen. En van Jezus staat er, dat Hij dat principe verbreekt.

In een andere vertaling staat: God heeft aan de weeën van de dood een einde gemaakt, en Hem opgewekt, omdat het niet mogelijk was dat Hij in de macht van de dood zou blijven. Dat was niet mogelijk. En dat zat hem niet in de dood, maar dat zat hem in het leven, dat zat hem in Jezus. En hoe zat dat in Jezus? Je zou kunnen vragen, waarom in Jezus wel en in zoveel andere mensen niet. Dat waarom moet je zeker gaan beantwoorden. Kijk de dood heeft naar christenen toe, vaak een belemmering opgeworpen, in de trant van: Ja, jezus kan het wel hoor, maar jij bent Jezus niet, dus heb nou maar niet zo'n groot verhaal, want jij bent Jezus niet. En als je al wederom geboren bent, dan ben je gewoon een héél kleintje, ècht een héél kleintje. Jij kan niet zoveel. En dan ben je daartoe veroordeeld. Maar klein zijn is geen toch geen veroordeling?

Klein zijn heeft de garantie van groot worden toch? ( Als er leven in zit ) 'k Heb kleren van mijn oudste zoon die nu 24 jaar is meegenomen. Het zijn de kleren van hem toen hij nog een baby was. Ja zo klein is dat manneke geweest. Mooi hé, en we zaten er helemaal niet mee. Dat klein zijn vonden we niet vervelend of minderwaardig maar heel erg goed.

Klein is mooi, is gaaf, is goed, er zit alle leven in. Laat je niet zo kleineren, met het formaat wat je in geestelijk opzicht hebt. Ik heb nog nooit van de Heer gehoord, dat Hij meedoet in dat negatieve geklets over jouw zijn, nooit! Ik heb nooit gemerkt, dat Hij het een boeiend onderwerp vindt om er eens over te praten dat jij toch wel een redelijke mislukkeling bent. Dat jij daarover doordoet: Ik val me zelf zo tegen, dat Jezus tegen je zegt; dat vind Ik nou ook. Dat hoor ik Hem niet zeggen. Ik hoor Hem héél anders communiceren. Hij wil het met jou hebben, waarover? Over jou. Want iemand die liefheeft, waar praat die over?

Over degene die hij liefheeft. En daarmee verbreek je dingen, die de liefde tegenhouden. Je hebt als onderwerp, de mens. En Jezus sprekend over de mens, komt goed tegen en roept goed tevoorschijn. Hij maakt een eind aan die weeën van de dood, aan die sfeer van onkunde en van ongerechtigheid, van zoek het maar uit, en doe je best maar. Dàt deed Jezus en dat doet Hij. Dat deed Jezus in een ongelooflijk hachelijke situatie zou je kunnen zeggen. Jezus die was wel het dodenrijk ingegaan.

Dus dat die discipelen niet op dat bankje zaten, dat was wel begrijpelijk; dat was wel vrij logisch dat daar niemand zat te wachten, want Hij was dood.

Als je later de Emmaüsgangers hoort, om in een preek uit te meten tegen Jezus, hoe dood Jezus wel was, dan zie je dat ze zeggen: “En wij dachten nog wel dat….” Je kan heel wat denken, maar hoe denk je? Hoe is je gedachtenwereld opgebouwd, wat voor een structuur heeft die?                

Ik kan je één ding zeggen en dat geldt niet alleen voor mezelf maar dat geldt voor ieder, als in die structuur Jezus ontbreekt, gaat het mis. Want die hebben wij nodig, zo'n vriend en zo’n partner, zo’n Heer. Die hebben wij nodig. De dood heeft ook z’n structuren, gewoontes, gebondenheden onmogelijkheden.

Daar ben je vaak mee opgegroeid, hoe erg dingen zijn. Is het dan dingen niet erg, wat hier en daar en wat overal gebeurd; ja vreselijk erg… Maar Jezus heeft ook niet gezegd laat ik maar vechten tegen de dood omdat de dood eigenlijk niets voorstelt. Het stelde wel veel voor.

Hij vond het verschrikkelijk. Hij vond het vreselijk dat er allerlei mensen maar niet aan dat leven toekwamen, waarvan Hij wist dat er leven was. En hoe wist Hij dat? Nou Hij was voortdurend in contact met een betrouwbare getuige, met Vader. En waar hoorde Hij Vader over spreken? Nou over Hem zelf. Over zijn liefde voor Hem, over zijn toekomst, over Zijn mogelijkheden, over de keuzes die Hij mocht maken. Daar was Vader vol van en sprekend tegen de zoon, had de Vader het ook over een heleboel mensen meer. En vanuit dat gesprek zie je een geweldige keuze vanJezus tevoorschijn komen, Hij zegt: “Vader Ik begrijp U, Ik heb U gehoord, Ik heb allerlei informatie, 'k heb die relatie met U opgebouwd, Ik kom nu tot de eind conclusie: " Ik wil dat iedereen behouden wordt, dat ze allemaal tot erkentenis van de waarheid komen”. Daarom vind ik Jezus ook zo groot in Zijn vriendschap. Wat een hart, wat een barmhartigheid. Wat een anders denken. Jezus was wel de laatste die met oogkleppen op liep. Hij was wel de laatste die niet zou kunnen weten, wat het is om geweld en dood tegenover je te hebben. Hij wist dat namelijk wel, Hij werd er voortdurend mee geconfronteerd. Je kan zeggen dat Hij hier in aanraking met de dood was, maar tijdens zijn hele bediening was er confrontatie met de dood.

Maar wat ik dan heel erg mooi vind om te zeggen: Zijn hele leven werd de dood geconfronteerd met Jezus, want dat vind ik veel sterker. De dood werd geconfronteerd en werd op alle fronten verslagen door Jezus. Vanaf de eerste verzoeking in de woestijn, weet je wel? Wat had de boze nou aan al zijn gedachtenmateriaal? Nou niks! Zo zorgvuldig opgebouwd, doe dit, doe dat, nou, Jezus ja die vond de bijbel nogal belangrijk, nou dan moet je bijbelteksten gebruiken om hem onderuit te halen. Maar dat gebeurde niet. En wie moest zich terugtrekken? Niet Jezus, maar de tegenstander, tot een gelegener tijd. Ik denk als het er zo staat moet je je hergroeperen. Jezus had gezorgd voor opperste verwarring in het vijandelijk kamp. En Hij had ook dààr al weeën van de dood doorbroken.

Want waarmee doorbreek je die door? Door waarheid! Door waarheid in liefde gesproken, doorbreek je de weeën van de dood. Daarom is het ook zo nodig dat er veel liefde over je gesproken wordt. En in oplossing van de problemen, dat ze niet breed uitgemeten worden, en aan de hand daarvan vastgesteld wordt of je nog een hoopvol geval bent, of een hopeloos. Want daar loop je volkomen klem mee. Ik heb zuivere pure informatie over mezelf nodig. Nou die kreeg ik.

Er staat in diezelfde vertaling Brouwer in Hoofdstuk 2 : 28 "U wijst mij de weg naar het leven, Uw nabijheid zal mij vervullen met vreugde." Ik heb dan ook niet zozeer een algemeen christelijk geloof nodig, ik heb “nabijheid” nodig. Ik heb nabijheid nodig van iemand heel persoonlijk. Ik heb nabijheid nodig van een Heer, die zich laat zien, die zich toont, die gestalte aanneemt. Dat heb ik nodig. En dat gebeurt nou uitgerekend. Alle dingen, dacht ik laatst, waar ik zo op gehoopt heb, als kind al, die beginnen allemaal uit te komen.

Maar mooier dan ik als kind gehoopt had. We zingen: "Dit is onze God op wie wij hoopten" dan denk ik, ja, dat ontroert nog altijd als ik dat zing, ik heb zo gehoopt op eindelijk eens een beetje begrip en medestand en een beetje barmhartigheid. Zo op gehoopt, maar wat ik tegen kwam was niet een beetje begrip, en niet een beetje barmhartigheid, maar zeeën van begrip en barmhartigheid. En in dat begrip, dat ging ook verder. Dat begrip was niet van: "Joh, ik begrijp je, je hebt het moeilijk, ja dat heb je al een hele tijd en dat vind ik erg vervelend voor je, "nee een begrip dat verder ging.

Aan de ene kant "Ik begrijp je in wat je meemaakt, maar ik wil vooral héél graag dat jij begrijpt wat Ik heb meegemaakt ter wille van jou, en vooral dat je meemaakt hoe mooi het is dat je Mij alle ruimte geeft, dat Ik jou kan beminnen, dat Ik helemaal bij jou binnen mag, dat Ik me helemaal aan jou mag laten zien, dat je elke dag informatie krijgt over jouw mens zijn." Ik merk ook dat God niet begint over de ander, Hij begint over jezelf. En mensen die pijn en moeite hebben, beginnen vrijwel altijd over de ander.

Is dat schandelijk? Nee, het is schandelijk dat ze daarin zo geduwd zijn. Het is een schandaal dat de mens een slachtoffer geworden is van zoveel dingen. En vooral dat de boze een mens slachtoffer maakt van een mens.

Want wie wordt dan de vijand?   De mens. En wie moet afgemaakt worden? De mens? Nou en dan borduur je daarop voort. En dan is er al heel wat wapentuig gebouwd tegen die mens. En de geestelijke wapenrusting tegen de boze bleef onaangeroerd in de kast liggen. Maar nu helemaal anders. Er is iemand geweest, die heeft die weeën van de dood doorbroken, die heeft gezegd :"Ik weet best dat de dood, dood voort wil brengen door zijn zaad, door leugens," want daardoor is het verwekt .

Maar Jezus zegt Ik wil die vrucht niet, die vrucht "dood" wil Ik niet zien. Ik doorbreek die principes. En daar nodigt Hij ons ook zo toe uit, om die principes te doorbreken.

Andere uitgangspunten. Hoe doe je dat? En waarom zei Petrus dit pas in Handelingen? Hij was toch net vervuld met de Heilige Geest? Als ik vol ben van de Heilige Geest, als dat leven, dat denken van God, leven van mij is geworden, dan ga ik net zo denken, en net zo handelen. Vroeger dacht ik, dat wat van God was, dat was ver weg, dat was per definitie moeilijk, ingewikkeld, daar moest je vreselijk je best voor doen om dat te bereiken, maar er werd meteen bij gezegd, dat je dat niet zou lukken (tenminste niet in dit bestaan) Ik werd daar altijd terneergeslagen van, dat je je moest uitstrekken naar iets, waar je zeker van was dat je het niet kon bereiken. Maar dat je nu iets in handen krijgt, dat je zegt, dat is bereikbaar. Waardoor? Nou doordat ik Geest van God ontvangen heb en van daaruit leer om anders te denken. Dat denken van God blijkt ook helemaal bij mij te passen. In 1Joh 3: 5 staat: Zijn geboden zijn niet zwaar. Datgene wat de Heer aanreikt dat zijn mogelijkheden van leven, die wonderwel bij je passen. Hoe vaak hebben wij al niet meegemaakt hier met elkaar, dat er mooie gedachten precies op goeie momenten kwamen op elkaar aansluitend, de één zegt dit en de ander zegt dat, en dat past volkomen bij elkaar. Je leeft met dezelfde Vader, door dezelfde Here Jezus en in dàt leven zitten zoveel dingen waarvan je zegt, “dat valt op zijn plek”, daar had ik nu behoefte aan. En daarin mag je zelf meebewegen. Maar ik wil ook een medewerker zijn, ik ga ook die weeën van de dood doorbreken, die leugens en die laster, die me maar houden op een niveau waar ik niet thuishoor. Ik wil genieten van leven. En ik geniet ook van leven. Ik ben gek op leven. Maar dan vooral op het niveau van de Heer. Wat is dat toch prachtig, dat verveelt ook nooit. Dat blijft toch boeiend! Zoals iets in de natuur uitloopt dat blijft toch prachtig om dat te zien en je ontdekt elke keer nieuwe dingen. Nou dat is in het Koninkrijk van God ook, die zegetocht in 't licht die wij aan het maken zijn. Wat zullen we veel ontdekken. En wat zullen we dat veel naar elkaar toebrengen. Laat dingen niet verloren gaan die zo voor jou bestemd zijn. Iemand heeft zijn genegenheid uitgesproken. Laat dat niet verloren gaan, door te denken er is niemand die om me geeft.  Zo kan je het voor jezelf invullen hè. Laat niets verloren gaan van al die gedachten Gods, want er is een hele boel wat wij nog niet ontdekt hebben. Nou dat moet ook niet verloren gaan. Ik wil weten!

Dat vind ik ook zo iets moois, dat een mens die wedergeboren wordt, de dood niet met zich meedraagt, maar het leven! Jezus keek om zich heen, zag mooie dingen, maar zag ook pijn en verdriet en dacht; “ Maar dit moet afgelopen zijn. Dit kan niet langer zo, die dood die regeert als een gek en die slaat om zich heen, dit past niet bij het hart van de Vader, dus past dit ook niet bij het hart van mezelf. Hier maak Ik een eind aan.” Wat een gezag! Jezus die het dodenrijk binnen wilde. Waarom? Om de heerlijkheid die voor Hem lag. En heerlijkheid is niet iets onduidelijks, maar heerlijkheid, dat zijn mensen die tot hun recht komen. Dat zag Hij. Zelf leefde Hij al bij Vader. Hij vond het zo van levensbelang dat een ander daar ook kwam. Is het daarvoor, dan ga Ik het dodenrijk binnen. En de boze die vond het ook dat het moest, want die dacht: Als iemand het dodenrijk binnenkomt, dan komt die er nooit meer uit. Dus Jezus was van harte welkom, maar niet zo, zoals Hij binnenkwam, want Hij kwam als levensvorst binnen. Dan heb je paniek.

Want Jezus kwam niet binnen omdat het over zou zijn met het Leven! Jezus kwam binnen omdat het over zou zijn met de dood. Want sterker dan de dood is de liefde! Dat vind ik zo'n ontdekking, dat liefde de sterkste is. De dood heeft de naam dat hij de sterkste is. Liefde is het. En daar ben jij deelgenoot van, dat werkt in jou.

Dus hoe moeten we nou alles klaren, hoe krijgen we nou die hele schepping vrij? Als je veel ruimte geeft aan het spreken van de Heer, die van je houdt, komt daar overwinning uit tevoorschijn. Want er wordt zoveel waarheid in gesproken, zoveel waarheid in gelegd. En daarin heb je zelf een heel belangrijke keuze. En ik heb wel eens een keer gemerkt dat sommige mensen in aanvang het soms heel erg moeilijk vinden, om bemind te worden. Dat zijn ze helemaal niet gewend. En ze hebben helemaal geleerd te denken; daar zou nog wel eens wat achter kunnen zitten wat niet zo gaaf is als het nu wel lijkt.

Maar het grootste kenmerk van de Heer is, dat Hij niet alleen liefde is, maar ook trouw. Betrouwbaar.

Wat Hij vandaag zegt, zegt Hij morgen en overmorgen en over 100 jaar nog. Want zo is Hij. Dat is Zijn wezen. Daar wil Hij jou zo goed mee doen, maar doe daar zelf ook goed mee. Wees medewerker. Haal het naar jezelf toe, dat je dat wat dood in jouw leven bewerkt, aan de Heer voorlegt, en het vanuit Zijn spreken, laat doorbreken. Hij spreekt inderdaad door Zijn Woord, maar ook door je broer en je zus heen. Door dingen waar je soms zomaar tegenaan loopt. Dingen die je ziet om je heen, waar soms zulke prachtige voorbeelden in liggen. Daar kunnen je soms gedachten te binnen schieten, dat je denkt, wat een leuke gedachte is dat.

Ja hoe denk je dat het werkt? Heb je er al eens over nagedacht, hoeveel engelen met je meebewegen? Er is zoveel meer. Er is zoveel goeds.

Al die dingen waar jij behoefte aan hebt en meer dan dat, die zijn al bereid, staat er hè, daar mag je deel aan hebben. Jij heerlijkheid Gods! Jij mens zo vol waarde, zo bestemd voor het leven. Laat Pasen nou niet bij twee dagen blijven. De principes van verbreken van de weeën van de dood, laat daar ook Pinksteren goed de ruimte in, gaven van Gods Geest, die lekker aan 't rijpen zijn onder de volle zon van Gods liefde en warmte tot mooie vruchten. Laat dat maar werken hoor, het past zo bij je. En weet je wat zo mooi is, jij zorgt ervoor dat er daardoor heel veel lente in het leven van anderen komt. Je praat heel anders omdat je anders denkt en heel anders gelooft en daarmee creëer jij leven, ook al ziet niemand het. Toen niemand het zag verbrak Jezus de weeën van de dood, dus wacht nou maar niet af met dat verbreken van de weeën van, zien ze het wel en zijn ze het ermee eens. Zorg dat je het eens bent met God de Vader. Al het andere eens worden, dat komt nog wel voor elkaar. Als jij het eens bent met Vader, dan worden de mensen het best ook eens met Vader en met jezelf.                              

Zullen we bidden?

Heer Jezus, hartelijk dank voor Uw vastberadenheid waarmee U de dood bent tegemoet getreden. Bedankt dat U de weeën van de dood verbroken hebt, dat U het leven voor ons verworven hebt. Heer wat heerlijk dat wij U in dit spoor mogen volgen. Dat we met U meewerken in denken en spreken om ook een eind te maken aan dood en verderf. Heerlijk dat U ons woorden van liefde en leven geeft. Ik bid dat U door middel van deze gedachten, mensen veel ruimte geeft om te leven en lief te hebben.        

Amen.

Bent u aangesproken door deze preek? Geef een reactie op: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Maak de VOX website verder bekend en geef het evangelie van Jezus Christus door!