Tuesday, October 16, 2018

“He’s got the whole wide world in His hands”

Text Size

Verborgenheid - Duurt Sikkens - Psalm 51:8

Voor wie is het Evangelie? Wat zegt Jezus? Ja, voor de ootmoedigen. Dus voor de eigenwijzen heb ik vandaag niets.

We kregen deze week toevallig zo’n dubbel gevouwen kaart. Op de achterkant stond: “Message inside”: boodschap binnenin. Wanneer je hem openmaakt dan kun je het lezen. Daar wil ik het vanochtend over hebben. Over het verborgene. Daar ben ik de laatste maanden héél veel mee bezig.

Over het verborgen leven. Je kent de uitdrukkingen wel zoals, “De Vader die in het verborgene is” en “Als je Mij zoekt ga in je binnenkamer” en “Gods verborgen omgang”. Dat zit dus héél diep.

Toen vroeg ik aan God, aan Vader: “Ben ik het waard om met deze dingen bezig te zijn?”. En toen zei Hij: “Je bent het waard, zolang je het bewaart”. Dat klopt. Je bent het waard zolang je het bewaart als een kostbare schat. Dat heeft me aan het denken gezet. Wil je eens kijken naar Psalm 51?

Ik laat je een paar keer wat opzoeken vanochtend. Dat vind je niet zo erg hè? Psalm 51. Ik ben vroeger opgevoed, of liever gezegd platgeslagen met vers 7: “In ongerechtigheid geboren, in zonde ontvangen en geboren”. Dat slaat op de conceptie. Nou, dan heb je weinig zin om te leven, als dat waar zou zijn. Maar ik wil die tekst daarachter hebben. Die is veel mooier. “Zie,” staat er, “Gij wilt waarheid in het verborgene. In het geheim maakt Gij mij wijsheid bekend”. In de Statenvertaling staat : “In het binnenste maakt U mij geheimen bekend”.

Daar staat eigenlijk een woord dat in het Latijn luidt: “precordia” en dat betekent “iets wat voor het hart hangt”. En toen dacht ik: “Hé, het hart van Gods bestaan…”. Wat hangt daarvoor? Het voorhangsel en wat is je voorhangsel in de Hebreeënbrief? Dat is je… vlees. Je voorhangsel dat is je vlees en wat is je vlees? Dat is wie je bent, je menszijn.

Dus in je mens-zijn, in je doodgewone mens-zijn, daar heeft God een verborgen geheim neergelegd. Daar woont Hij zelf. Waar of niet? Uiterlijk is dat niet te zien. Maar wie er oog voor heeft ziet het inwendige. Wat een mooie uitdrukking hè? “En daarom spreken wij ook” zegt Paulus in 1 Cor 2:7 “over een geheimenis, de verborgen wijsheid Gods”.

Ik wil echt vanmorgen de nadruk leggen op dat verborgen. Niet als een geheimzinnig gedoe, hoor. Nee, iets wat jij verborgen houdt.
Jezus is het eerste Woord van God. Dat weten we. En God waakt over zijn Woord. Dat heeft Hij altijd gedaan. Als jij een woord van God “bent,” ik zeg niet hebt maar “bent”, dan waakt God wel over je hoor, echt. Dat doet Hij.
Vraag is altijd: hoe? Door het kostbaarste wat er in je zit “te bewaren”. Denk aan de bede van Paulus in 1 Tim 6:20 “O, Timotheüs, bewaar wat u is toevertrouwd”. Dat ontroert me.

Maar als ik dan die handen van God zie, die Timotheüs iets toevertrouwen. “Je bent het waard jongen”. En Timotheüs gaat het dan bewaren. Mooi hè, dat God zo zijn schatten uitdeelt aan mensen die het waard zijn. Die het eerst voor zichzelf bewaren, op prijs stellen, en het niet direct wereldkundig maken.

Nee hoor, het zit anders, die verborgen wijsheid Gods. Wijsheid, dat komt van het werkwoord wijzen, richting aangeven, de vinger God die iets aanwijst. Dat is nou wijsheid. Niet van deze aarde, maar wijsheid van boven. Hij wijst boze geesten aan, zie Lc 11:20 wijst je op iets en ook mensen worden aangewezen. “Kijk, daar zit een mens, zoek hem eens op”. Ja, dat is mooi hoor.

En Jezus was het ook waard. ‘t Is Gods wijsheid in een mens. En wat deed Jezus ermee? Hij hield die wijsheid van God verborgen. Hij heeft nooit gezegd dat Hij de Christus was. Nooit, nee. En als Hij wat wilde vertellen, vertelde Hij het altijd in gelijkenissen. Hij heeft het nooit anders gedaan, zo hield Hij het verborgen. “Want wie er oog voor heeft en oor voor heeft”, zegt Hij, “die hoort het wel”. Als iemand een beeld vertelt over een restauratie van een ruïne, dan snapt iedereen dat hier direct, en dat is het mooie. Zo hou je het verborgen, voor kwaadwillenden. Ik wil je wel vertellen, sinds ik dit weet, ’t klinkt heel paradoxaal, heb ik veel meer ruimte gekregen.

Er staat in Mt 12:19 “Hij zal niet twisten of schreeuwen en niemand zal op de pleinen Zijn stem horen”. Hij wilde niet opvallen, zocht niet de publiciteit. Hij zei niet: ”Moet je nou eens horen wat ik weet!”. Of: “De Heer heeft me geopenbaard dat…”. Zo was Hij helemaal niet, Hij was zo bescheiden.

Er staat in Spr 5:15 “Drink water uit uw eigen regenbak”. Die bron zit binnen in je. “Want wie Mij gelooft” zegt Jezus , “heeft nooit meer dorst”. Dus je zit hier echt niet dorstend naar Gods Woord. Het zit in je. En dan staat er een vraag in 5:16: “Moeten uw bronnen op straat overstromen?”. Maak je er weer gootwater van? En in vs 17 staat : “Ze moeten voor jou alleen zijn, niet voor vreemden nevens u”. Die kunnen niet met het water omgaan. Je bent het namelijk zelf.

Het Griekse woord voor geheim dat gebruikt wordt in de bijbel dat is MYSTERION. Dat kennen wij: mysterie. Een hele goede vertaling eigenlijk van het Hebreeuwse woord voor het geheim of verborgenheid. Dat is in het Hebreeuws “Sod”. Mag je allemaal weer vergeten.
Maar weet je wat de eigenlijke betekenis van dit woord is? “Een mededeling van verborgen dingen die van haar kant ook weer verborgen gehouden moeten worden”.

Hé? Mededeling, dat betekent, dat je het deelt met een ander. Ik deel iets met jou. De Engelsen hebben daar een heel goed woord voor: to share. Mijn vrouw is daar heel sterk in, dat vind ik prachtig. “Ik vind het nooit leuk om ergens alleen heen te gaan” zegt ze. “Ik wil het delen met iemand”.
Dat is eigenlijk een geheim, wat God dus met jou delen wil, en Hij zegt tegelijkertijd: “Laten we het verborgen houden”. Dat is heel logisch. Het mooie van een relatie, laten we maar even uit gaan van man-vrouw, dat hou je toch voor je samen. Dat breng je toch niet op televisie? Wat daar gebeurt is bar. De mooiste dingen worden opengescheurd, en iedereen staat er hijgend bij te kijken. Daar klopt toch iets niet!

Mysterion komt van het werkwoord Muoo en dat betekent sluiten, maar dan in de betekenis van als je je ogen sluit. Het sluiten van de ogen en het sluiten van de mond. Die beweging, daar komt het vandaan. Dus als iemand wat van me wil, iets verkeerds, dan zwijg ik. Want ik hou het mysterie verborgen. Ik doe mijn ogen ook dicht en ik wend mij af.
En het is ook de beweging die schelpen maken. Denk eens aan een pareloester. Als er een krab aan komt zwemmen, dan sluit je je toe.

Bewaren. Het is zo kostbaar. Het zit binnen in je en vreemden mogen daar geen deel aan hebben. Die willen altijd die parel hebben. Ja, vooral de duivel, de grote dief, die steelt je identiteit. Je mag verschrikkelijk religieus doen, je mag verschrikkelijk aangepast gedrag vertonen, als je maar nooit jezelf bent in Hem en Hij in jou. Acteren als een christen betekent nog niet dat je een christen bent.

God verbergt zijn aangezicht voor wie Hem niet vrezen. Vrezen betekent: “respect hebben”. Aangezicht verbergen betekent: “Ik wil met jou niets te maken hebben”. Jesaja zou zeggen: “Ik maak mijn gelaat als een keisteen. Ik ga niets met jou delen. Want jij steelt iets van mij, of jij verraadt mij, of je ontkent me. Ik sluit mij af. Ik ga niet mijn best doen om jou te bekeren, ik kijk wel uit”.

Dan verberg je je aangezicht, je innerlijke wezen. Ik vertrouw me ook niet meer toe aan mensen die wat van me moeten. Dat heb ik niet altijd doorgehad. Daar heb ik leergeld mee betaald. Ik doorzag het niet. Oplichters, hebben namelijk prachtige praatjes. En toen werd er wat van me gestolen en dat is erg hoor!

Psalm 55: wat staat erboven? “Tegen de trouweloze vriend”. Dat is dus een vriend die jóu niet trouw is gebleven. En dan ben je geneigd om die hele Psalm maar te lezen over het ultieme verraad. Ik weet niet of je dat kent, dat je geestelijk verraden bent. Dat is héél erg omdat ontkend wordt wat er binnen in je zit, wie je bent.

Psalm 55: 13 “En het is niet mijn hater die zich over mij verheft”. Want dat is bekend. Er zijn lui die je haten en zich tegen je afzetten. En daarachter staat: “Voor hèn zou ik mij verbergen”. Maar in vs 14 en 15 staat iets veel ergers: “jij bent het, een mens, mijns gelijke, een vriend, een vertrouwde, wij die samen vertrouwelijke omgang genoten”. Dan ben je wel close met elkaar omgegaan, als je de vertrouwelijke dingen binnenin je toevertrouwt aan een ander.

Een goede vriend of vriendin zal zich daarover verheugen met jou, die deelt dat met je. Maar de verkeerde, die kijkt ernaar, en die denkt: “dat wil ik hèbben”. Of, die kleineert het. Erg hè? Dat gebeurt heel vaak in opvoedingssituaties.

Mijn vrouw had eens een tekening gemaakt als klein kind. Iemand vroeg: “Wat is dat? Noem je dat een paard? Dat lijkt toch nergens op. Hier, ik zal je eens een paard leren tekenen”. Ja, slechte opvoeders.

Nou staat er hier in Psalm 55 het Hebreeuwse woord “Sod”. Wat betekent dat nou? Weet je wat het in de eerste plaats betekent? “Vertrouwelijk gesprek”. Nou, ik wil je wel vertellen dat er niets zo kostbaar is, als een vertrouwelijk gesprek. Wat kun je daar van genieten. Je hoeft niet meer op je hoede te zijn voor de dingen binnen in je, of er nou slechte dingen in je zitten of goede dingen. Je hoeft niet meer op je hoede te zijn want daar wordt geen oordeel over uitgesproken. Het betekent ook: “een vergadering met overleg”.

Ik moet dan altijd aan een bidstond denken. En het betekent ook gewoon “kring”, iets afgeslotens naar buiten toe, wat je van binnen deelt. Dan denk ik onmiddellijk aan de discipelen.

Jezus heeft vele gesprekken gehad heeft met hen, dan deelde Hij datgene binnen in Hem met hen, en zij deelden hun lief en hun leed met Hem. En dan krijg je een gesprek. Wat hebben die veel met elkaar gedeeld. Heeft Jezus zichzelf ook aan hen toevertrouwd?
Wat denk je? Ja, anders hadden ze het nooit kunnen weten. Heeft hij ook op hen gesteund? Ja, want Hij noemt ze, “mijn moeder, mijn broers en mijn zusters”. “Jullie zijn altijd bij me gebleven” zegt Hij in Lc 22:28. Als Ik het moeilijk had zijn jullie me trouw gebleven.

Vertrouwelijke omgang, dan kun je geheimen delen, deel uitmaken van een groep, waar iedereen deelgenoot is. En dat je ook blij bent met datgene waar over gepraat wordt en wat er wordt gedaan. In de Engelse vertaling staat: “to have sweet council”. Dat betekent: “liefelijk overleg”. Je zit mekaar niet vliegen af te vangen, je overdenkt, je overweegt.

Jezus gebruikt het woord mysterie één keer. Ze vroegen aan Hem: “Waarom praat u altijd in gelijkenissen?”. Hij zei: “dat doe Ik expres”. Want het is jullie gegeven de geheimenissen van het Koninkrijk Gods te kennen. Anderen vertel ik in gelijkenissen (Lc 8:10). “Het is jullie gegeven” zegt Hij, omdat “Ik” het gewoon geef. Ik heb jullie uitgekozen om het aan jullie te geven.

Die vertrouwelijke omgang… Denk eens aan Abraham, die ging vertrouwelijk met God om. Hij had geen bijbel, maar ze kenden mekaar. En denk eens aan Henoch waarmee God ging wandelen. Het betekent dat Abraham een geheim kon bewaren. Hij gooide het niet op internet. Abraham, de vader der gelovigen.

Wat hebben we vroeger gezongen: “Het heilgeheim wordt aan zijn vrienden getoond” (Ps 25). Het heilgeheim, dat woord moet je eens gaan overdenken. Dat is het geheim van het heil en “heil” heeft te maken met “heel worden”. Je geneest naar geest, ziel en lichaam. Het begint in de geest, het geheim van het heel worden begint in je denken. De rest die komt wel een keer. Het zichtbare volgt nog wel een keer uit het onzichtbare. Maar eerst dat onzichtbare, in dat vertrouwelijk overleg. Dus de herschepping, want dat is het heil, begint in de geest. In jouw geest, ja.

Ach ik stel me zo graag voor die gesprekken van Jezus met zijn discipelen. Wanneer vooral, tijdens het eten hè? Moet je in Nederland eens om komen. Iedereen nuttigt wat voedsel enrent naar school of kantoor. ’s Avonds lukt het nog wel eens. In een kring zitten te kletsen, dàt is het, dààr moet je de tijd voor nemen. Ga maar eens in het Midden Oosten eten, dan moet je geen horloge meenemen. Maar als je een goed gesprek begint, dan vliegt de tijd voorbij, heerlijk vind ik dat.

Een van Jezus laatste gesprekken bij het eten, zijn laatste is de bekendste geworden. Dat noemen wij het laatste avondmaal. Daarom denk ik wel eens, dat het avondmaal zoals wij dat vieren, nogal gestileerd is. Het is nog zo kerkelijk. Het is eigenlijk met z’n allen eten en een goed gesprek hebben. “Denk aan mij als je dit doet” zegt Jezus.

Je zou het ook best op een bidstond kunnen doen, waarom niet, als je maar een gesprek hebt en niet in doodse stilte een stukje matse naar binnen zit te werken. Er klopt iets niet, maar denk er eens over na en houdt dààr eens een goed gesprek over. Dat zou toch mooi zijn als je dat eens begon te zien en te herzien. Want we zitten hier en daar nog zo vast in kerkelijke tradities.

“Heilgeheim”. In het pastorale werk is dat van het allergrootst belang. Niet jij als pastoor zozeer, maar degene die hulp behoeft. Kan hij jou vertrouwen? Mag die ander jou z’n verdriet, z’n angsten, blijdschap, delen met jou? Hoe reageer je dan?

Pastorale werkers moeten soms vaak eerst zelf om hulp vragen vind ik. Ja, je kan dat zo maar niet met wat teksten werken en effen bidden. Zo werkt dat echt niet. Iemand vertrouwt je soms z’n hele hebben en houden toe. Dingen waar hij zich kapot voor schaamt, een gebroken bestaan. Word je dan met ontferming bewogen en kun je luisteren? Je toevertrouwen aan een medemens?

Jezus deed dat ook. Hij zegt als het ware: “Nou zoeken we even een stil plekje op, Ik zit ergens mee. Ik moet gedoopt worden met een doop en ik zie er verschrikkelijk tegen op” (Lc 12:50). Over toevertrouwen gesproken, dat deed Hij dan toch maar ja. Zegt een van die mensen: “Nou dat verhoede God, m.a.w. daar houdt de Heer zijn hand wel op”. Er wordt zomaar een kreet geslaakt. Wat zegt Jezus? “Satan ga achter me”.
De duivel doorkruist hier het pastorale gesprek. De duivel. Dus nooit zo maar wat zeggen. Ik heb dat zelf ook wel gedaan, ja, totdat je ontdekt iets is fout. Erken dan ook dat het fout is en zoek het goede, ja!

Weet je wat ik ook zo erg vind? Mensen die beginnen met: “Ik wil me nergens mee bemoeien, maar…” en ze doen het toch. Zo begint iemand die bemoeizuchtig is. Nou, sluit dan je schelp maar hoor.
In Spreuken 11: 13 staat: “Wie met laster omgaat verraadt geheimen, maar wie betrouwbaar is van geest houdt een zaak verborgen”.

Heb het samen over de dingen die zo kostbaar zijn, dan moet je eens kijken wat er gebeurt binnenin je en binnen in die ander. Dan krijg je eindelijk een “vruchtbaar” gesprek. Zo’n gesprek levert altijd vrucht op. Dàt is nou de vrucht van de geest, in ’t verborgene. Jezus hield zo’n goed vruchtbaar gesprek met één vrouw, de Samaritaanse vrouw.

We genieten daar nog altijd van, wat Hij daar gezegd heeft, één Gesprèk! God zoekt de dialoog, maar als je met allerlei roddel bezig bent, dan ben je echt in de verkeerde gezindheid bezig. Je merkt het wel, je eigen groei staat gewoon stil, want je bent bezig met de dingen van de aarde. Oftewel, het volle evangelie-roddel-en-papegaaien-circuit. Ze praten mekaar na, wel sluit je ogen, sluit je oren, sluit je mond, sluit je schelp. Het maakt je alleen maar vuil.

Moet je eens kijken wat er staat in Mt 18:19 “Wederom, ik zeg u, dat als twee van u op de aarde iets eenparig zullen begeren, het hun zal ten deel vallen van mijn Vader, die in de hemelen is. Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden”. Daar heb je nou pastoraal werk ten voeten uit, twee mensen, dat is nou een gemeente. Die hebben iets gemeenschappelijks.

Stel dat iemand vraagt: “Hoe groot is jullie gemeente? En je antwoord: “Nou een stuk of twee…”. Kun je daarmee voor de dag komen? Dus wat is dit een wezenlijke opmerking van Jezus. Twee mensen. ’t Is ook ontroerend. We zien ze bij ons thuis wel eens door de weilanden lopen of op het bospad, in gesprek gewikkeld. Dat vind ik prachtig. Kijk eens naar die twee eerste mensen, Adam en Eva, denk eens aan Jezus en zijn vrouw, aan God en mens uiteindelijk.

Wandelen met God
Er staat voor het woordje eenparig in het Grieks: symfoneo, “sym” is samen, “foneo” is klinken. Denk aan ons woord symfonie. Dus stel dat iemand zich aan mij toevertrouwt en zegt, kijk eens waar ik mijn breuken heb opgelopen, laat ik hem dan niet in therapie nemen en zeggen, “ik zal wel effe met je bidden”. Dat is niet eenparig. Nee hoor. Het woord “therapuion” betekent: “iemands vriend zijn”. Dus niet iemand die van boven af andermans leven inricht. Je buigt je daar samen over. Mens en medemens. En wat zullen wij daar nou eens aan doen. En dan begint de eenparigheid op te komen.

Nou, als je het nou samen wilt” zegt Jezus, “vraag maar aan je Vader en je krijgt het”. Dus juist door die samen-werking. In kleine kring je aan elkaar durven toevertrouwen, kijk dan begint het geheim, dat heilgeheim begint te werken.

Aanbidden doe je toch ook in de binnenkamer. In ’t Grieks staat er “Proskunzoo” dat betekent iemand “toekussen”. Dat doe je toch niet op straat? Wanneer ik mensen op de tv helemaal geëxalteerd Jezus zie aanbidden, dan denk ik: “daar stroomt het water over de straat”. Die staan op zichzelf te kicken, “moet je eens kijken hoe mooi wij aanbidden”.

En Jezus zegt heel simpel: “zoek toch je binnenkamer op, je Vader kijkt in het verborgene”. Hij kijkt gewoon naar je innerlijke mens, naar je instelling. Daar is je vertrouwelijke omgang, want je binnenkamer, dat ben je zelf, van binnen, en dààr voelt God zich thuis, in jouw binnenkamer. Dààr begint het genezingsproces. Dat is zo warm, dat gezamenlijk geheim, dat wat je met God deelt, dat maakt je gelukkig. Het maakt God ook zo gelukkig, als je iets met Hem deelt.

Is Hij wel eens verrast? Of weet Hij alles van te voren? Het lijkt me verschrikkelijk saai. Zou Hij wel eens verrast zijn over de originaliteit van mensen? Nou, reken maar! Jezus was het ook. Toen iemand eens bij Hem kwam en zei, “je hoeft maar een woord te zeggen hij geneest”, toen was Jezus helemaal verrast. Hij zegt: “dat is het grootste geloof dat ik hier ooit tegengekomen ben” (Mt 8: 10). Oef! De menigte stil, want die vonden zichzelf allemaal geweldig gelovig. Mooi hè? Die Romein was met de onzichtbare dingen bezig en dàt is het ware leven. En dat ware leven, zie je het ook in mekaar? Dus laten we leren de dingen van Christus met elkaar te delen. Heel gewoon.

We hoeven niet de straat op, we hoeven geen reclame te maken, nee niks, gewoon gewóón zijn. Hoe gewoon was Jezus?Hij heeft het ook geleerd. “Leer van Mij” zegt Hij, “ik ben ook gewoon”. En ik denk wel eens: als in zo’n lawaaierige samenkomst Jezus nou eens binnenkwam, wie zou Hem herkennen? Of zou Hij verbijsterd om zich heen kijken? Wat gebeurt hier? Als jij daarbinnen zou komen, wat herken jij dan? Of zeg je: dit is mij vreemd. Dat geraas.
Alle goden hebben prachtige tempels, waar of niet? En in Nederland staat het ook nog barstensvol vol met van die knotsen van Godshuizen, domkerken, basilieken en kathedralen. En waar woonde Hij in? In zo’n tabernakel, zo’n bescheiden kistje en nog mobiel ook. Die konden ze afbreken en die konden ze weer opbouwen. Vind je dat niet bescheiden van God?

Het geheim zit hem niet in het zichtbare, het geheim zit hem in het onzichtbare. Ja, dat bescheiden kistje van God, en daar woonde Hij nog niet eens echt in. Eigenlijk wilde Hij in de mens zijn, bij jou. Dat is zijn diepste wens geweest. Ik wil wel graag bij jou zijn. Zullen we ons verborgen leven eens delen? Daarom denk ik, een bidstond is eigenlijk een gesprekskring. Dat is ook het fijnst he? Dat je een gedachte krijgt, iemand reikt hem aan en dan ga je daar met z’n allen over nadenken. Een goed gesprek! En ondertussen eet je nog wat als je dat wilt, maar het is zo onopvallend. Dat vind ik zo aantrekkelijk.

Trouwens, “wie in een tong spreekt, spreekt tot God” staat er in 1 Cor 14:1 En waar heb je het dan over? Wat staat er in Corinthe: “geheimenissen”. Wie in een tong spreekt, spreekt geheimenissen tot God. Kun je die geheimen dan ook te weten komen? Ja hoor! Soms bid je en dan denk je hé, dat is echt de taal van de Geest die God vertolkt en soms is het ook iets van jezelf, wat door de Geest onder woorden wordt gebracht. En die taal die houdt het wel geheim. Dat is nou “geheimtaal”. Het hoeft niet hardop, want je geest bidt.

Jezus sprak die in tongen? Natuurlijk sprak Hij in tongen. Hij was toch ook gedoopt met de Geest. Viel het op? Ik bedoel maar. Dat zijn de geheimenissen van God die Hij jou toevertrouwt. Ja!
Telkens als gij samenkomt heeft er eentje iets…… Ieder! Nou is het in de grote groep vrij moeilijk. Maar het fijnste is toch wel het gesprek. Dat iedereen zijn bijdrage heeft.

We kregen eens een brief van een VOX luisteraar uit Afrika, een voorganger. En die schreef: “wat een verademing, deze boodschap, na al dat Amerikaanse geweld dat hier door Afrika geraasd is”. Dat is ook het kostbare van VOX.

Nog een korte opmerking
Het Koninkrijk Gods bestaat uit vrede, dat heb je met verborgen dingen, dan heb je vrede. Mooi hoor. Vrede met jezelf en God heeft vrede met jou, èn je hebt ook vrede met je beschadigingen, in die zin: “je komt tot de erkenning: ik hèb beschadigingen. Daar heb ik vrede mee. En nu kan het herstelproces beginnen”.

Gerechtigheid betekent vooral: ”trouw zijn aan elkaars verwachtingen”. Dus niet alsmaar aan de verwachtingen van een ander voldoen, dat wordt een slavenbestaan. Trouw zijn aan elkaars verwachtingen. Die diepste verwachtingen van God? Hij heeft zijn hoop gewoon op jullie gevestigd. Op ons mènsen? Ja, mènsen. Mag ik dan mijn verwachtingen op u vestigen? Graag, dan doen we het samen, dus laten we ons mooie en kostbare werk, maar in het verborgene doen. Net als een olielamp die, heel stil hangt te schijnen in het donker. Dàt is nou voor het aangezicht van Vader. Hij woonde in de ark, en die vlammetjes van die zevenarmige kandelaar, die branden wel zo bescheiden. Die flakkerden niet, die laaiden niet, die gaven geen roet af. Heel stil branden ze daar, zo rustig, dat is nou een beeld van je geestelijke leven. Rustig. Want dat rustige licht trekt.

Doe het voor het aangezicht van de Vader. Doe het maar in het verborgene zegt Jezus, want mijn Vader die in het verborgene is, die ziet het wel. Dat betekent dat mijn Vader in het verborgene existeert. Hij voelt zich het meest thuis in het verborgene, want Hij is Geest. Mijn Vader in het verborgene, is in jou. Jij houdt Hem verborgen. Mooi hè? En zo kan Hij zich, verborgen openbaren, in gelijkenissen. Daarom ben ook jij uiteindelijk een gelijkenis. Want dat is de mooiste gelijkenis die er is. Een mens in wiè God woont. Een mens wordt dus de gelijkenis ( Gen 1: 26 ) van God.

Dus ik stel mezelf maar weer de vraag, “Ben ik het waard?”. “Kan de Vader mij geheimenissen toevertrouwen, ons vertrouwen?”. Kunnen kapotgeslagen mensen mij hun dingen toevertrouwen, ben ik het waard? En het antwoord: “Je bent het waard zolang als je het bewaart”. Ik zal dat nooit vergeten. Amen.

Gebed
Vader leer ons te vertrouwen.
Leer ons ons toe te vertrouwen en aan elkaar.
Leer ons voorzichtig te zijn.
Leer ons zo te worden, dat de geheimenissen van
Uw Koninkrijk, bij ons, in veilige en betrouwbare
handen zijn. En ik dank U voor het gesprek.

Amen

Bent u aangesproken door deze preek? Geef een reactie op: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Maak de VOX website verder bekend en geef het evangelie van Jezus Christus door!