Friday, July 19, 2019

“He’s got the whole wide world in His hands”

Text Size



In Hem , Efeze 1: 3- 6 
Duurt Sikkens   
 
 
 
 
Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met allerlei geestelijke 
zegen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus. Hij  heeft ons immers in Hem uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn
voor zijn aangezicht.  In liefde heeft Hij ons tevoren ertoe bestemd als zonen van Hem te
worden aangenomen door Jezus Christus, naar het welbehagen van zijn wil, tot lof van de
heerlijkheid zijner genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.
Ik wou eerst hier even van uit gaan.
 
Kennen jullie die driedimensionale houten puzzels?    Dat zijn van die kubusjes, die uit
allemaal losse bestaan en die moet je op een aparte manier in elkaar zetten en als het allemaal past is het een welsluitend geheel geworden, maar je moet wel weten hoe.   Een paar jaren geleden vroeg ik God eens over de geheimen van zijn Koninkrijk.
Ik vroeg Hem of wij deze waard waren.  Het antwoord was: ”Zolang je een geheim bewaard
ben je dit waard.”  Herinner je je dat nog ?    En daarna hebben we wel veel gekregen moet ik zeggen, want als ik alle stukjes van deze kubus, die als ze naast elkaar liggen geen
samenhangend geheel vormen, eens bekijk dan zijn deze afzonderlijke delen over “God is
goed”. 
We hebben het over de stilte gehad, hoe belangrijk het is dat het stil is in je.   Over de
parousia, de werking van de Geest, de onopvallendheid, het vertrouwen.  Allemaal aspecten,
om mens Gods bij de mensen te zijn.  Mijn vrouw verwoordde dit door te zeggen dat God
vraagt: “Wil je Mij helpen om de mensen te laten merken dat Ik goed ben voor ze?”   En dan
zie je al die stukjes naast elkaar en dan denk je: “Hoe zit dat?”  En dan ineens merk je dat het
allemaal in elkaar valt.   En daar bedoel ik niet allerlei preken mee, maar gedachte
ontwikkelingen in jezelf, zodat Gods gedachten in jou vlees worden.  Ik bedoel, je kan praten
over God wat je maar wil, maar heb je zélf Zijn stilte in je?   Ben jij betrouwbaar?  Het gaat
erom dat Zijn woord mens wordt.  Dus in je menselijke bestaan, ontwikkelen zich Gods
eigenschappen.    Dat onopvallende van God, heeft dat gestalte in jou gekregen,  of moet je
nog opvallen?  Begrijpt u?   Als je het tegenover elkaar zet, kom je er wel achter.  Of als je
nederig bent, is dat echt of speel je toneel, zo van: “Kijk mij eens nederig zijn”. Wel, dan
heeft het nog geen gestalte in je gekregen.  Je merkt dat dat  een ontwikkelingsproces is.  Alle dingen “worden” zegt Johannes.  Dat is mooi, “worden.”   Het gaat erom dat Gods wezen in je “wordt”, dàn wordt het wat.  En ik vond het wel leuk hoor, die kubus.  Weet je waarom? 
Wanneer al deze dingen van God gestalte in je krijgen, dan merk je dat het begint samen te
vallen.  Dat het een welsluitend geheel wordt, staat in Efeze4 : 16.  De gedachten die vlees
worden, in jouw menselijk bestaan, worden één geheel.  Van de buitenkant zie je maar een
klein deel, maar van binnen is dat veel meer.  Dus nou heb ik zo te zien de lengte de breedte
en de hoogte, maar wat je niet kan zien dat is het mooiste.  De diepte: “opdat Christus in jullie harten woning make, geworteld en gegrond in de liefde”, zodat je dan, en nou komt het, “samen met alle heiligen, in staat zult zijn te vàtten hoe groot de breedte en de lengte en de hoogte, en de diépte is.   Te kennen de  liefde van  Christus.” Efeze 3:18-19.
Dus één stukje op zich heeft geen functie als dit niet samengevoegd wordt.  En in dat stadium vind ik dat wij ons bevinden.  Dat we samengevoegd worden, dat je mekaar eens aankijkt en ziet in elkaars ogen het geheim, wat je geheim mòet houden.  En toen ik daar over na dacht, vielen al die preken, of beter, al die gegeven gedachten, op hun plek.  Waarom nam ik nou een kubus?  Nou, dat vind ik best een mooi beeld.  Waarom?  Omdat het Heilige der heiligen in het Oude Testament een kubusvorm had.  En aan de buitenkant zag je niet wat daar in was.
Daarin stond namelijk die prachtige ark.   
Een gouden kistje met twee engelen op het deksel, om het geheim toe te dekken, af te
schermen.  Het geheim wat God zèlf ìs.  Kubus.  Mooi hè ?  En die planken waar het heilige
van gemaakt werd ?  Het is zo mooi om te lezen dat al die haakjes en oogjes, die de planken
onderling verbinden precies in elkaar sluiten.  Dus ‘haken en ogen’ dienen om je te verbinden.
En die planken ?  De buitenkant was van Acaciahout, doodgewoon hout uit de woestijn.   
Maar de binnenkant was bekleed met goud.  En dat is een beeld van de innerlijke mens.  Een
gouden mens, de mens des geloofs. 
En daar voelt God zich thuis.  En als je het gordijn opzij deed van het heilige naar het heilige
der heiligen, wat zag je dan eigenlijk?  Niet veel hoor, daar was geen licht.  Vind je het niet
prachtig, dat het voor de onbekende, die God niet kent, duister is dat God licht is?  Ja Hij is
het zelf.  Daar werd ik heel ontroerd van , want sommige mensen denken dat liefde één van de eigenschappen van God is.  Nee hoor, Hij ìs liefde, Zijn hele Wezen.  Hij is liefde en iets
anders is Hij niet.  Hij zou geen vlieg kwaad doen, want kwaad doen komt niet in Hem op. 
Dat is zijn aard niet.  Nu Efeze hoodstuk 1,  daarin heb ik streepjes gezet om het voorzetsel
‘in’.  Ik ga het nu niet lezen, want Paulus is daar zelf taalkundig een beetje aan het knoeien. 
Want wat hem te binnen schiet, dat zegt hij, wat dat betreft lijkt hij wel een beetje op mij,
sorry, ik lijk een beetje op hem.  En die drie zinnen kloppen niet, vertalers hebben daar ook
heel erg mee gezeten, maar goed, ze hebben het zo goed mogelijk vertaald.  Maar in de eerste dertien verzen daar staat negen keer ‘in’:   ‘In’ Christus Jezus uitverkoren, ‘in
Christus Jezus, ‘in’ Hem, ‘in’ de Geliefde, het geheim van Gods wil ‘in’ Hem, alles samen te
vatten ‘in’ Hem, onder Hem, het gaat maar door.  En de kern die ik noemen wil is Efeze 1:3 
Hier staat: “Gezegend zij God”, (dus je kan God zegenen) de Vader van onze Heer Jezus
Christus, die ons met alle geestelijk zegen, ‘in’ de hemelse gewesten gezegend heeft, ‘in’
Christus, want Hij heeft ons ‘in’ Hem uitverkoren voor de grondlegging der wereld, ‘in’
liefde.”  Laat dàt eens tot je doordringen.  Voor Hij één ding schiep, miljarden jaren geleden,
hoe lang weet geen mens, is Zijn eerste gedachte geweest: ”Iemand als Ik”.   En die  noem ik
Christus.  Iemand in wie dezelfde Geest is als wie Ik ben.  Moet je eens nagaan, dat dàt de
eerste gedachte Gods is, waar Hij het laatst, bij de schepping der aarde uitvoering aan gaf.  Hij schiep eerst alle voorwaarden, alles maakte Hij in orde en toen ten laatste Zijn eerste
maken”.  Ja, dus de eerste gedachte die gestalte kreeg in Jezus, dat is de ultieme gedachte
Gods geweest.  Daarom noemt Jezus zich de eerste èn de laatste.  Hij zegt: “Ik ben de eerste
gedachte, alfa, en Ik ben het ook ‘geworden’.  ’t Is in Mij tot openbaring gekomen.”  Daar
dankt Hij Zijn Vader voor.   “Vader” zegt Hij “Verheerlijk Mij met de heerlijkheid die Ik had
eer de wereld was” (Joh. 17:5).  Nou toen bestond Jezus helemaal nog niet, maar wel de
Christus-gedachte.   Christus is meer dan Jezus alleen.   Christus dat is Jezus als hoofd, én al
de mensen die ook gezalfd zijn en gedoopt met de Geest en in wie de Geest zich ook kàn
openbaren.   Die Jezus, plus de gemeente, dàt is de Christus.  Dat kun je vergelijken met een
vrouw, dan vallen er ook een hoop puzzel stukjes is elkaar, waarbij God als man is.
Uiteindelijk trouwt Hij haar. Dat is de bruiloft van het Lam.  Want het Lam zelf is al
getrouwd met ons.  Het is een beeld, dat wordt uitgewerkt in de Efeze brief, man en vrouw.
En er stond altijd zo merkwaardig bij, als  Paulus zegt, dat het lichaam van de man, eigenlijk
de vrouw is.  Hij zegt dat dit een heel groot geheim  is.  En ik begreep dàt niet van hem. 
Paulus, hoe kun je dat een geheim noemen?  Wat is daar zo geheim aan?  Als je dat niet goed leest, blijft dat ook geheim, totdat je langzamerhand deze dingen gaat vatten.   En dat kan alleen maar als je geworteld bent en gegrond in de liefde, zodat je het samen met alle heiligen kunt doorgronden.  Anders doorgrond je het niet.  In je eentje achter je schrijfbureau, samen met de Heer, kom je er niet achter.  Maar mèt de heiligen.  Het is zo gericht op broers en zusters.  Ik vind dat mooi.  Daar wordt je nou stil van. 
En dàn kun je een geheim bewaren.  Want dàt is de parousia.  En wat er over de Christus
geprofeteerd is in het oude verbond, slaat niet alleen op Jezus.  Er wordt over de Christus
geprofeteerd.  Dat is inclusief degenen die bij Hem horen.  Wat er over het Hoofd gezegd
wordt, wordt ook over het lichaam gezegd.  Jezus heeft meeste voor Zijn rekening genomen. 
Want zonder hoofd geen lichaam.  En Jezus heeft geleden, niet normaal meer!  Want bij een
geboorte wordt eerst het hoofd zichtbaar, daarna het lichaam.  Hij heeft zoveel smarten gehad. 
En het hoofd moet beginnen.  Al die weeën die Hij doorstaan heeft…   maar daar, zo diep in
Hem, daar zat de liefde.  Gods liefde.  Dàt is de Agapè, dat is niet de menselijke liefde.  Dat is
een schaduw ervan.  Maar de Agapè dat is de liefde van God.  Dus wat er geprofeteerd is, dat geldt ook voor ons.  “Hebben jullie niet gelezen,” zegt Hij tegen zijn discipelen, “dat de
Christus moet lijden ?”  Dat vonden ze helemaal niet mooi.  
Maar dan lees je niet goed, want wat voor de Heer geldt, geldt ook voor de knecht.  “Want”,
zegt Hij ergens, “een knecht staat niet boven zijn Heer.”  Je hebt van die vrome zielen die
beweren: “Met de Heer gaat alles goed: geen lijden, Halleluja, Overwinning!”
 
Ik wil nu een zijsprong maken:  God is licht.  Dus hoe je het ook wendt of keert, er komt
alleen maar licht uit.  Iets anders kàn niet uit God komen dan goedheid.  Licht is een beeld
van leven.  En leven is voor mij samenleven, anders heb ik geen leven.  Dus of je God nou
onder druk zet of niet, er komt altijd licht uit en leven.  Toen dacht ik natuurlijk wat komt er
uit mij als ik onder druk sta.   Wat komt er bij mij uit ?    Wat dacht je ?  Nou trek het maar
naar jezelf hoor: wat komt er bij jou uit als jij onder druk staat, als je onrechtaardig behandeld wordt, wat komt er bij mij dan uit denk je ?   Woede ?  Angst ? Wraakgedachten?
Ja die kwamen er bij mij uit.  Voor dat ik dàt afgeleerd had.   Het is vaak het gevolg van diepe
wonden en dan kun je het niet kan hanteren.   Toen ik gisteravond ging slapen, las ik een stuk uit Jesaja.  En dat ging over “de God der wrake”.  En de God der wrake, waaraan was die te herkennen?  Hij opende de blinden de ogen en de stomme konden spreken en de lammen
liepen.  Dàt is nog eens wraak nemen!  Ja, ongelooflijk.   Dat is de God der wrake.  Ja  Ik
dacht dàt is mijn Vader.  Jesaja, broer, je hebt het gezien.  Maar je hebt òòk profetieën
gesproken, waarbij geen spaan heel bleef van de mensen.   Ze werden a.h.w. tot moes
gestampt.  Ja, dàt heb je ook gezegd Jesaja.  Maar hier was je er dichterbij.  Hier heb je de
waarheid verteld. 
 
Dus hoe ze Jezus ook onder druk zetten, wat kwam eruit?   Genade !  Goed he, om in de druk
goed te blijven.  “Je kan zo onder druk staan en toch je waarde behouden”.  Weet je wie dat
gezegd heeft:  “Je hoeft je waarde niet te verliezen als je onder druk staat”?   Paus Johannes
Paulus de tweede in Toronto.   Ik dacht man je hebt gelijk, je weet het niet half.  Mooi hè. 
Nou ben ik er achter gekomen wat dat geheim is van voor de grondlegging der wereld.  Dan
ben je met de geestelijke dingen bezig, de onaardse dingen.  En voor een hoop mensen zijn
die hemelse gebieden ver weg, maar je zit er midden in.  ’t Is om je heen.   God is bezig
een geheim te vormen.  Hij doet dat dan ook in het geheim, zoals Hij dat bij Jezus gedaan
heeft.  Nooit heeft Jezus hardop gezegd:” De schepping wacht op Mij,  de Zoon van God”.   
Nooit tegen zijn discipelen gezegd wie Hij eigenlijk was.   Hij kon een geheim bewaren.  En
wat er tegenwoordig in de religieuze supermarten wordt verkocht en verhandeld is vanuit een andere geest.  Anders kan ik het niet verklaren.  Het kostbare evangelie is geen
amusementspark.  Het is verschrikkelijk, zo’n Disney-pretpark evangelie.  Het is geen
evangelie, ik herken  er niets van.  Zou God zich daar thuis voelen?  Wat moet Hij daar?  God
gaat  in al Zijn bescheidenheid zo verborgen tewerk.  Zo verborgen als bij een geboorte, zo
verborgen als bij vorming in een baarmoeder.  Je hoeft geen sterk wilskrachtig figuur te
zijn, een mens met ambities.   Daar kan God geen aansluiting bij vinden.  Hij vraagt alleen:
“Vertrouw je me ?  Ja ?  Dan zorg Ik dat jij wordt wie Ik in mijn gedachten heb.  Laat het
maar worden in je.  En het blijft ook heel dicht bij je, dat is tussen ons”.  Al die boeken en die
toespraken over krachtige helden kunnen beter op de brandstapels.  Het Koninkrijk Gods
bestaat niet uit carrièremakers zal ik maar zeggen.   Paulus’ reactie zou zijn: “ Dan sta je
buiten de genade, want je doet het allemaal in eigen kracht.  Lieve mensen laat het eens ààn je gebeuren.  En dààr heb je nou geloof voor nodig, voor dat andere niet.  Het is geen wedstrijd. 
Paulus gebruikt het  beeld van een wedstrijd en ik wou dat hij dat nooit gedaan had.
Heb je al eens naar “de marathon” gekeken?  Wel eens gezien hoe ze over de finish komen?
Is dàt het leven van een Christen?  En dan ook wie het eerste is?  Ik dacht dat de eersten de
laatsten worden…  Het evangelie is geen wedstrijd.  Daar wordt je toch niet vrolijk van.  Of
die christenen die eindeloos over de wet spreken: “Je moet zus leven je moet zo leven, want
anders kan de Heer niets met je beginnen.   Eindeloze heiligingssamenkomsten.  En
gegarandeerd, als zulke predikers aan het woord zijn, gaan ze uit van een schuldgevoel. Dat
kweken ze eerst, door je te vergelijken met een of ander virtueel ideaalbeeld.   
Het schuldgevoel, dat wordt weer aangewakkerd, en een collecte na die tijd doet geen kwaad. 
Of preken over bijbelse normen en waarden. Welke zijn dat dan?  Jezus zou zeggen: “Je heb
gehoord oog om oog en tand om tand, ja.  Maar Ik zeg je wat anders.  Dat waren de oude
Bijbelse normen en waarden, maar Ik geef jullie nieuwe”.  Vijanden, hoe ga je met vijanden
om.  Nou zeggen de profeten: “Sla ze in mekaar”.    David zegt: ”Met de kop tegen de muur”.
Ken je die uitspraak?      Dan moet je er  eerst maar eens zien achter te komen wat een vijand is.  Want soms noem je iemand een vijand die helemaal geen vijand is.  Als bijvoorbeeld iemand iets zegt tegen je, en je wordt me daar toch even kwaad.  Dan komt er kwaadheid uit jou he ?   En jij zegt dat die ander een vijand is ?  Wees hem dankbaar, dat hij bij jou iets heeft aangewezen dat echt niet deugt.   Het woord vijand mag je best wel eens aan een kritisch onderzoek onderwerpen. 
Misschien zegt hij het wat krom, en wat onbehouwen, maar er kwam bij jou toch maar iets
lelijks uit.  “Vijanden kun je liefhebben”, zegt Jezus.  Nou dat is voor een mens niet mogelijk.
Ja, maar wat bij een mens niet mogelijk is, is bij God wel mogelijk.  Dus ga maar eens op God
vertrouwen, dan begin je ineens van mensen te houden en kun je je vijanden zegenen. 
Hij zegt:  “Als je dàt kan, als je een vijand kunt liefhebben, dàn ben je een kind van God”. 
Want Mijn Vader is ook goed, goed voor goeden en slechten.  Toen ik dat las in Matth 5: 44
zei ik: “Dat kan ik nooit”.   En dat klopt.  Dat kan je van nature niet.  En nu hebben
wij mèt de Geest Gods de liefde Gods in onze harten gekregen, zegt Paulus in Rom 5: 5 
En dat is het licht.   En toen dacht ik: “Als ik nou een kind van de dag ben, dan ben ik dus een
kind van God.  Ik ben een kind van het licht, dan ben ik een kind van het allereerste licht wat
God benoemde.  Het licht noemt Hij dag.  Dus dat licht, het beeld van het leven:  Ik heb deel
 aan het leven van God, want wat er in God is,….hé, dat bén ik!  Ik heb me eerst laten
beschijnen door het waarachtige licht, en het zette mij in het licht en iemand die dat licht niet liefheeft, die gaat weg, die wil niet aan het licht komen, dàt zijn je vijanden.   Maar ik wou zo graag zelf aan het licht komen en toen ik zag wat ik allemaal mankeerde en hoe en smerig ik  eruit zag, bleek dat licht zo barmhartig!  Ik stond niet in een schijnwerper met een genadeloos licht, maar de zon kwam heel langzaam op en steeds meer licht kwam er over mijn leven.  En toen dat groeide dacht ik: “Ach ik wou dat ik deel had aan dàt licht”.  En dat heb ik gekregen doordat Zijn Geest in mij uitgestort is en nu ben ikzelf  licht en kan ik anderen aan het licht brengen.  Toen dacht ik ontroerd: “Ik heb dus deel aan het diepste wezen van de vader”. 
Dàt is het eeuwige licht.  Ik ben dus los van de tijd.  Ik ben een eeuwig wezen.  Ik ben ook al
in Zijn gedachtewereld geweest van  voor de grondlegging der wereld, want God hoopte op
een mensheid waarmee Hij Zijn leven kan delen.  En zo heeft  Hij ons in Christus uitverkoren. 
En ‘ons’, dat is iedereen die de zoon aanneemt.  Dàt is ‘ons’.  Ach, dus ik ben van eeuwigheid
en die gedachten gaan dan groeien en bloeien en krijgen steeds meer licht.  Wat zal ik me dan nog zorgen maken  over de tijd, dacht ik.  Wat zal ik me nog zorgen maken over de dood?  
 
Ach ik ben eeuwig, wat een rust,  ik ben los van de tijd.  Dat is onvoorstelbaar!  En dàt is nou
de Christus.    “In Hem een plek gekregen”.   Er staat ook in Efeze één: “ in de geliefde”.  Wat
kostelijk hè.  Het is niet ons werk, maar God werk.  Laat eens iets ààn je doen.  Ga dàt eens
geloven dan ga ik er een andere keer over verder.  Over dat gebeuren.   Daar wil ik nu mee
stoppen.   Dat lees je in Psalm 139.   Wil je die eens pakken.  Die heeft me prachtig aan het
denken gezet.  Psalm 139, daar staat het ontwikkelingsgebeuren van “de Christus in ons”.
We hebben een paar vrienden ergens in het land, lieve vrienden, èchte vrienden.  Die vrouw
die heeft al zoveel operaties gehad want ze heeft de ziekte van Non Hotchkin, dat is een soort kanker hè.  Er is al veel van haar lichaam weggenomen, maar… ze houdt haar ziel intact.
Hoe vind je dat?  In een interview heeft ze eens gezegd: ”Ik hèb kanker, maar ik bèn Eveline” 
Toen dacht ik, wat een denkwereld zit daar achter hè.  Wat heeft ze haar waardigheid
hooggehouden.  Want er werden dingen van haar afgenomen, van haar lichaam, die haar als
vrouw zouden vernederen.  Nou helpt ze heel veel mensen die diezelfde ziekte hebben.   
Wat een mooi mens he?  Dit is haar lievelings-psalm, ps. 139.  En als je dat dan zo leest, dan
lees je het toch anders.    En dit stukje vind ik het mooiste,  vers 13  “Jij hebt mijn nieren
gevormd, en mij in de schoot van mijn moeder geweven, ik loof  Je omdat ik zo wonderbaar
ben toebereid wonderbaar zijn Je werken, mijn ziel weet dat heel goed.  Mijn gebeente was
voor U niet verborgen toen ik in het verborgene gemaakt werd, gewrocht in de diepten van het aardrijk, Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, (denk aan die foetus, het embryo)  In Uw
boek waren ze allen opgeschreven de dagen die geformeerd zouden worden toen nog geen”
daarvan bestond”.  Daar wou ik mee stoppen, dat is die dag, die kostelijke dag, waaraan wij
deel krijgen, dat wij in de baarmoeder (het Hebreeuwse woord betekent tedere liefde)
gevormd worden in de verborgenheid van dat moederschap.  Het geheim van God, tot dat wij in de baarmoeder gevormd zìjn, dààr worden we volwassen en dan moet nog dat naar buiten komen.  En dat naar buitenkomen gaat onder ongelooflijke druk.  En dat is het lijden om Christus wil.  Dat zijn de smarten, de weeën.   Openb 12: 2.  Men noemt dat wel de grote
verdrukking, het gaat hier om de verdrukking van het kind van God zijn in jouw menselijk
bestaan.  En als dat zwaar onder druk staat dan is dat het samensmelten van het goddelijke en jouw menselijke.  Dàt màg niet gebeuren vind de duivel.  Dat er een mens
Gods ontstaat, dat mag niet.  Er mogen best mensen ontstaan die heel vroom zijn en die veel
over de bijbel praten en die veel over God praten, dat doen we al eeuwen lang.  Maar dat er
een mens ontstaat die op God lijkt, dat moet volgens hem tegengehouden worden. 
Zie Opb 12: 5 
Dat is een baringsproces, dat gaat onder geweldige druk, waar je niet om gevraagd hebt en
wat ook niet van God uitgaat, dat is de druk van de tegenstander, omdat twee genen
samengesmolten zijn, namelijk jouw gen en Gods gen zodat we de goddelijke natuur krijgen. 
En waar ben je dan als twee genen samenvallen, wat gebeurt er dan ?  Wat staat er boven het scheppingsverhaal ?  Juist, genesis, wòrding, ja.  De geboortegeschiedenis van de mens Gods Schitteren  hè.  Nou denk er alsjeblieft over na.  Misschien is het fijn om dat
stukje thuis nog eens te lezen Efeze 1: 1-14  
en die psalm 139, dat stukje over jouw vorming binnen de baarmoeder.
 
 
 
Gebed: 
 ….Dank U Vader dat wij deel hebben gekregen aan Uw woord.  Uw Woord was bij U en
bent het zelf.  En dat dàt dan over ons gezegd wordt, degenen die in de Zoon zijn, is een
kostbaar geheim.   Ik bid Vader, dat we dat geheim goed kunnen bewaren.  U heeft ons door
Uw eeuwig Woord verwekt en geboren doen worden.  Wij zijn welkom geheten, gewenst en
we mogen er zijn!   Wij zijn kinderen van Uw licht, kinderen van de dag.
 
Amen